سر منشأ و تاریخچه پوشاک – قسمت دوم

بسیاری از مردم پوشاکی را می‌پوشیدند (و هنوز هم می پوشند) که شامل پارچه‌های چهارگوش (مستطیلی شکل) است که به دور خود می پیچیدند. بطور مثال می توان از دوتی  (نوعی پارچه نخی لنگ مانند است که هندوها برتن می کنند) برای مردان و ساری  (لباس زنان هند و مشتمل بر پارچه‌ای است که به دور بدن می‌پیچند) برای زنان در شبه قاره هند، دامن مردانه اسکاتلندی یا سورانگ جاوه‌ای  (پوششی دامنی شکل از پارچه نخی که توسط مردان و زنان در مالزی و دیگر جزایر اقیانوس آرام بر تن می‌شود) نام برد.

پوشاک ممکن است بوسیله گره زدن دو تکه پارچه به هم با سنجاق ، کمربند  یا بند چرمی مورد استفاده قرار بگیرد.در اینگونه پوشاک پارچه‌های گران ‌قیمت بریده نمی شوند و افرادی با سایزهای متفاوت می‌توانند اینگونه جامه‌ها را بر تن کنند. یک نوع دیگر از پوشاک شامل بریدن و دوختن لباس با استفاده از تکه های مختلف راست گوشه (مستطیلی شکل) می‌باشد. در این نوع پوشاک خیاط ها، قطعات مستطیلی شکل را از یک گوشه لباس می‌برند و در جای دیگر لباس می‌دوزند. الگوی اروپاییان برای پیراهن‌های مردانه و لباس های خواب زنانه بدین صورت بوده است.

در طی هزاران سال که انسان در حال ساخت و طراحی پوشاک بوده است، آرایه‌های شگفت‌انگیزی از انواع سبک ها را ابداع نموده‌ که با بسیاری از این ابداعات مانند عکس ها، نقاشی ها، معرق‌کاری ها و توصیفات نوشتاری می‌توانیم پوشاک را احیاء و به روز نماییم.  از تاریخچه لباس های محلّی می توان به عنوان منبعی برای الهام گرفتن جهت طراحی تهیه پوشاک ، همانند استفاده از لباس های محلی در نمایش‌ها، فیلم‌ها، تلویزیون و اجرای مجدد فیلم های تاریخی استفاده کرد.