تاثیـر پوشـاک و لبــاس هـای ، پنبـه، کتـان و کنـف

 الیاف گیاهی مثل پنبه، کتان و کنف به دلیل دارا بودن خاصیت موئینگی، به راحتی عرق و رطوبت‌های سطحی بدن را به خود کشیده و در طول الیاف پخش می‌کنند. با این کار اول از ایجاد بوی نامطبوع بدن که در اثر جمع شدن عرق روی پوست به وجود می‌آید جلوگیری می‌شود و دوم در اثر تبخیر این رطوبت‌ها فضای بین بدن و لباس خنک باقی می‌ماند، چیزی شبیه مکانیزم کولرهای آبی، که در آن آب پخش شده روی پوشال‌ها با جذب حرارت درون محفظه کولر تبخیر می‌شود و دمای درون کولر پایین‌تر از محیط باقی می‌ماند. برعکس این وضعیت در الیاف حیوانی مشاهده می‌شود. پشم حیوانات به خاطر دارا بودن مقداری چربی آب را به خود جذب نمی‌کند. حتی روی سطح خود نگاه نمی‌دارند بنابر‌این با خیس شدن سمتی از این الیاف رطوبت به طرف دیگر منتقل نمی شود.

پشم با طبیعت گرم خود مناسب‌ترین اختراع طبیعت برای پوشش پستانداران و حتی خود انسان در سرما بوده است. الیاف پشم با خاصیت روغنی خود تا حدی از نفوذ آب به بدن جلوگیری می‌کند. پوشش‌های پشمی حیوانات به دلیل تراکم بالا این امکان را به وجود می‌آورد که هوا را در خود محبوس کنند. این هوای محبوس عایق بسیار خوبی است در مقابل تبادل حرارت و نفوذ تشعشعات اضافی تابش. ضخیم شدن این عایق با افزوده شدن مقدار پشم مکانیزمی طبیعی است برای نگهداری بهتر حرارت بدن در فصول سرما که ریختن پشم‌ها در فصل گرم مکانیزم حرارتی بدن حیوانات را تعدیل می‌کند. پارچه‌های پشمی، شبیه‌سازی مناسبی‌اند از این اتفاق. قدیم‌ترها حتی در تابستان‌ها هم استفاده از لباس‌های پشمی رواج داشت. عایق هوایی مانع از نفوذ گرما می‌گردد و بدن دمای طبیعی خود را حفظ می‌کند. کلاه‌های نمدی که از پشم درست می‌شدند از برخورد تشعشعات تابشی اضافی مخصوصاً در مناطق کویری جلوگیری می‌کردند. متأسفانه در زندگی مدرن دیگر جایی برای پشم و بافته‌های پشمی نمانده است. حتی در بسیاری از افراد احساس «پشم‌گریزی» به وجود آمده. احساسی که شاید دلیلش تماس زیاد دو دایمی با الیاف نرم، لطیف و صیقلی باشد. کلاً تمایل جامعه امروزی نه تنها در زمینه پوشاک که در تمام جوانب زندگی به سمت هرچیز براق، جلادار و صیقلی کشیده شدهبه طوی‌که حتی صورت و بدن خودمان را هم صاف و لطیف و صیقلی ترجیح می‌دهیم کما اینکه وجود مو (پشم) در طبیعت آدمی بی دلیل نیست. تحقیقات نشان داده‌اند که پشم و موی انسان یکی از قوی‌ترین گیرنده‌ها برای دریافت انرژی‌های کیهانی در وجود اوست. تبادل انرژی‌های ماورایی بین بدن و منابع مرجع انرژی‌ها (زمین- کیهان) با پوشش‌های الیاف طبیعی مختل نمی‌شود. ارتباط زمین و بدن با پوشیدن کفشی که از مواد طبیعی ساخته شده و مقایسه آن با کفش‌های دیگر قابل درک خواهد بود.

الیاف طبیعی از ایجاد حساسیت‌های پوستی جلوگیری می‌کند. تحقیقات نشان داده کسانی‌که به دلایل مختلف از حساسیت‌های پوستی رنج می‌برند، تنها با استفاده از لباس‌های نخی و طبیعی می‌توانند آن‌را کنترل کنند. رنگ‌های شیمیایی که در البسه به کار رفته اند علاوه بر آلوده‌سازی محیط زیست به هنگام فرآوری و رنگرزی، در طولانی مدت در کنار پوست تن ما، ممکن است عامل ایجاد حساسیت پوستی شوند.

الیاف طبیعی قابلیت ذخیره الکتریسیته ساکن خود را ندارند. بنابراین به هنگام پوشیدن و درآوردن لباس، بار الکتریکی تخلیه نمی‌کنند و در تعادل الکتریکی بدن و انرژی‌های مغناطیسی و ماورایی ما خللی ایجاد نمی‌کنند. اختلال تعادل این انرژی‌ها اثر مستقیم بر روی کانال‌های ورود و خروج آنها می‌گذارد. مراکز هفت‌گانه تبادل انرژی در بدن (چاکراها) از این اختلال تأثیر نمی‌پذیرند. رنگ‌های گیاهی و طبیعی در فرآیند رنگرزی، آلودگی برای آب، خاک و هوا ایجاد نمی‌کنند حتی تفاله‌های آن به صورت کود قابل استفاده است. رنگ‌های گیاهی در برابر نور خورشید بسیار پردوام‌اند. بر خلاف رنگ‌های شیمیایی که در مقابل آفتاب کمرنگ می‌شوند. رنگ های گیاهی و حیوانی یا مدنی حساسیت‌های پوستی ایجاد نمی‌کنند و درخشش و نور خاص خود را دارند