پوشاک به عنوان دومین نیاز بشر

برای مثال در صورت وارد شدن به یک خانه گرم، بطور معمول نیازی به استفاده از کت‌ها و دستکش‌ها و غیره احساس نمی‌شود. پوشیدن لباس اهداف دیگری را نیز دنــبال می کند، مانند ایمنی در طول فعالیت مانند کار یا ورزش. اما در این زمینه‌ها نیز پوشیدن لباس یک نقش اجتماعی و فرهنگی (تربیتی) را ایفا می‌کند که به صورت کلی مطابق عرف و استانداردهای مذهبی زمان و مکان خاص خود می‌باشد و همانند شاخصهای فرهنگی و اجتماعی از قبیل موقعیت، ثروت و مواردی مشابه آن عمل می‌کند.

امروزه پوشیدن لباس نقش مهمی را در پیراستگی و بیان علایق شخصی ایفا می‌کند که شامل مفهوم مد می‌باشد. در تاریخ، پوشاک از مواد مختلفی ساخته شده است، از چمن‌ها و علف‌ها تا خزها و از مواد پر زحمت و پر هزینه تا مواد خوش رنگ و متعارف. براساس تحقیقات دانشمندان بر روی شپش‌ها،تخمین زده شد که قدمت پوشیدن لباس به ۶۵۰۰۰۰ سال قبل بر می گردد. همچنین انسان های اولیه بدنهای خود را با وسایل آرایشی و تزیینی پیرایش و زینت می‌داده‌اند. موهای سر، چهره و اندام خود را رنگ، مرتب و کوتاه می‌کردند و بعضی اوقات پوستهای خود را به وسیله خال‌کوبی، تیغ‌زنی یا سوراخ کردن علامت‌گذاری میکردند. با وجود این، ممکن است که تمام این‌گونه تزیینات اثر کلی بر تولید پوشاک داشته باشند ولی باعث ایجاد آن نمی‌گردند.کالاهایی که بیشتر حمل می گردد تا پوشیده شود مانند کیف پول عصا و چتر بطور معمـول به عنــوان متعلقــات و لــوازم  جانبی مــد در نظر گرفــته می‌شــوند.

به طور کلی کلاه، سویی‌شرت ها و پلیورهای کوچک در حیطه  پوشاک می باشند. جواهرات و عینک نیز بطور معمولی جزء لوازم جانبی و متعلقات در نظر گرفته می‌شوند هر چند که در این مورد خاص، بیشتر پوشیده می‌شوند تا حمل شوند.